ერთად გატარებული შაბათი დღე

ქალაქის ცენტრალური ქუჩები გადავკვეთე, ულამაზეს ბულვარში გადავედი და ზღვის სანაპიროც გამოჩნდა.

ზღვაში შეცურვას ვაპირებდი როცა coldplay-ს ნაცნობი მელოდია Viva La Vida მომესმა ყრუდ, თითქოს ძალიან შორიდან მოდიოდა ხმა, მერე ზღვა გაქრა, მზე აცხუნებდა და მუსიკის ხმა ძლიერდებოდა.

გამეღვიძა.

მზე უკვე ამოსულიყო, ჩემს ფანჯარაში შემოეღწია და სახეზე მანათებდა თავის ოქროსფერ, თბილ სხივებს. კომოდზე ხელი მოვაფათურე, მობილურს ვეძებდი რომ მაღვიძარა გამომერთო. ნელ-ნელა გონზე მოვედი, ავდექი და აბაზანაში შევედი. გრილმა და სასიამოვნო შხაპმა ბოლომდე გამომაფხიზლა.

დილის 10 საათისთვის კარზე ზარი დარეკეს. კარის მიღმა ხავიერი იდგა, ხელში ჩალისფერი კალათა ეკავა. როგორც აღმოჩნდა, ამჯერად, სასეირნოდ  მივდიოდით… მოტოციკლეტით!

Continue reading

წარსულში…

სადღაც, წარსულში შეცდომა დავუშვი…

ალბათ, დღეს რომ იმავე სიტუაციაში ვიყო სხვანაირად მოვიქცეოდი. ახლა მეტისმეტად გვიანია… იმდენად დამაგვიანდა, რომ სიმართლეს თუ გაიგებ ეს კარგს არაფერს მოგვიტანს. უკანასკნელი ძაფიც გაწყდება, რომელიც ჯერ კიდევ გვაკავშირებს. არ ვიცი რას მოიტანს დრო, როგორები ვიქნებით 5, თუნდაც 10 წლის შემდეგ… მაგრამ დარწმუნებული ვარ რომ ძალიან მივქარე… ხმა არ ამოვიღე, როცა საჭორი იყო.

ძალიან მენატრება ჩვენი ერთად გატარებული ყოველი წუთი… ყოველი დღე სავსე იყო შენით, არ არსებობდა საზღვრები და დრო.

ყველაფერი გაქრა წამიერად, გონზეც ვერ მოვედი როდის გაჩნდა შენს ცხოვრებაში ის… ეს როგორ მოხდა?

ნეტავ ისევ დაბრუნდეს ის საღამო… მე რომ მაშინ ყველაფერი მეთქვა, რასაც ვგრძნობდი და ვფიქრობდი, განცდები რომ არ დამემალა, ახლა ჩემს გვერდით იქნებოდი…

როცა ვხედავ როგორ გიბრწყინავს თვალები მიხარია, მართლა ძალიან მიხარია, მაგრამ გულის სიღრმეში მაინც დაკარგული წუთის გამო ვნანობ.

ნეტავ მეთქვა…

Continue reading

პირველი დღე

როგორც იქნა მოვიკრიბე ნებისყოფა რომ კვების რეჟიმი შევიცვალო.

შევადგინე რაციონი:

08:00 – 09:00      2 სუფრის კოვზი გერკულესი და 100 გრამი მაწონი;

12:00 – 13:00      1 ცალი ვაშლი

15:00 -16:00       200 გრამი ხაჭო

17:00 – 18:00      150 მლ სუფი

20:00                 150 გრამი მოხარშული ან შემწვარი ხორცი + კომბოსტოს სალათი.

ვიცი რომ ყველაფერი გამომივა, კვების მსგავსი რეჟიმი ჩემს შემთხვევაში ყოველთვის ამართლებს, მთავარია მოთმინება და  განაწესის ზუსტი დაცვა. :)

პრობლემა – წონა

დამეთანხმებით ალბათ, რომ წონა ძალიან ბევრი ადამიანის პრობლემაა. არც მე ვარ გამონაკლისი.

ბავშვობაში სხვა ბავშვებზე პუტკუნა ვიყავი, თუმცა მსუქანი არ მეთქმოდა. ჩემი ასეთი გარეგნობა უფროსებს მხოლოდ ამხიარულებდათ. შევეჩვიე მათგან ყურადღებას, მოფერებას და ხშირად ლოყაზე ჩქმეტას.

რომ წამოვიზარდე თავისთავად გავხდი, თუმცა აქედან მოყოლებული ჩემს ცხოვრებაში ხშირია წონის მკვეთრი ცვლილებები. შეიძლება ერთი თვის მანძილზე კარგად გამოვიყურებოდე, შემდეგ თვეში კი 7-8 კილო მოვიმატო. შემდეგ ისევ ვიკლებ და ასე გრძელდება დაუსრულებლად.

ეს ყველაფერი, ჩემი აზრით, არასწორი ცხოვრების წესის ბრალია. უკვე 2 თვეა დღე და ღამე მაქვს არეული ერთმანეთში. სწავლა, გამოცდები და სამსახური… დღეში 24 საათი მართლაც ძალიან ცოტაა. კვების დროს საერთოდ ვერ ვაქცევ ყურადღებას. დილით არასოდეს არ მცალია საუზმისთვის, საღამოს კი ისეთი მშიერი ვარ ვერც კი ვაკონტროლებ რამდენს ვჭამ. ისეთი დაღლილი ვარ ხოლმე პირდაპირ მივდივარ და ვიძინებ.

ძალიან რთული ყოფილა სწავლასთან ერთად მუშაობის შეთავსება…

გარდა არეული კვების რეჟიმისა, დღის მანძილზე ძალიან ცოტას ვმოძრაობ. ჩვევად მაქვს საღამოს 1-2 საათის მანძილზე სეირნობა, მაგრამ რამდენი ხანია ამასაც ვეღარ ვახერხებ.

ამ ყველაფრის შედეგი სახეზეა: დეკემბრის მერე მომატებული მაქვს 8 კილო.

საკმარისია კვების რეჟიმი მოვაწესრიგო, რომ ყველაფერი ლაგდება ხოლმე. საღამოს, სახლში დაბრუნებისას საშინელი შიმშილი აღარ მაწუხებს-ხოლმე და ერთი-ორი თვე საკმარისია რომ ჩვეულ ფორმას დავუბრუნდე.

მოკლედ, 8 თებერვლიდან გადავდივარ მოწესრიგებულ კვების რეჟიმზე. შედეგებს დავწერ ხოლმე :)

წარმატებები მისურვეთ ;)